Voorouders…


Als gij uw voorouders zoudt zien?
zo staande in een rij…
Dan rees misschien bij u de vraag:
hč, hoorde gij daarbij?


Maar stel, dat zij u konden zien,
uw leven gadeslaan…
Zoudt gij dan voor hun keurend oog
wel zonder schaamte staan?


En als gij zelf er niet meer zijt,
't is goed, dat g'hieraan denkt-
zou't dan de moeite nog wel zijn
dat men u aandacht schenkt?


En duizend jaar gaan als de dag
van gisteren voor u heen,
Een schaduw, een gedachte vaag,
een nachtwaak die verdween.


De tijd draagt alle mensen voort
op zijn gestage stroom;
ze zijn als gras, door zon verdord,
vervluchtigd als een droom.


O, God, die droeg ons voorgeslacht
in tegenspoed en kruis.
Wees ons een gids in storm en nacht
en eeuwig ons tehuis!

Home